เราพบกัน : ธวัชชัย บุฟผารัตน์

เรื่องสั้น

1

หลังจากที่ถูกส่งเข้ามาที่ห้องบอร์ดดิ่ง หนุ่มไทย-นายสมชาย เดินเรื่อยเฉื่อย เอ่อระเหยค่อยๆมองดูผู้คนผ่านกรอบแว่นสายตาอย่างที่เขาชื่นชอบ และเป็นมาตลอดชีวิตของเขา…..

เวลาเย็นวันนั้น เขาเข้ามานั่งรอขึ้นเครื่องในสนามบินดีทรอย มลรัฐมิชิแกน อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เขาก็ต้องเดินทางออกจากประเทศอเมริกาที่เขารู้สึกรักและเกลียดมันในเวลาเดียวกัน

ชายหนุ่ม นั่งคิด ตรึกตรองพิจารณาว่านี่เรามาทำอะไรที่ประเทศนี้ เวลาที่ผ่านมาได้อะไรไปบ้าง เสียอะไรไปบ้าง ชีวิตได้เรียนรู้อะไรมากขึ้นบ้างหรือเปล่า ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าโลกภายนอกกับตัวเขา ดูมันช่างวุ่นวายเสียเหลือเกิน………เขาเริ่มเพ้อเจ้อดังเช่นหลายๆครั้งก่อนหน้านี้

แต่ก็คิดปลอบใจตัวเองว่า ความเพ้อเจ้อนั้นจริงๆแล้วมันก็เป็น มายาที่งดงามแห่งชีวิต เขาไม่ได้แสวงหา แต่มันมักจะมาเองในบางห้วงอารมณ์ที่เขารู้สึกเหว่ว้า…

ไม่นานนัก ตัวเขาและผู้โดยสารคนอื่นๆก็หย่อนตัวเองลงมานั่งในคอกที่นั่งของสายการบิน “ตะวันตกเฉียงเหนือ” เตรียมตัวบินโค้งขึ้นเหนือผ่านผืนแผ่นดินประเทศแคนาดา ต่อเข้ามลรัฐอลาสก้า ปลายทางมุ่งสู่นครปักกิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

พนักงานต้อนรับบนเครื่อง (flight attendant) รูปร่างอุ้ยอ้ายหุ่นเลยส่วนสัดแห่งความพอดี ในวัยขนาดนี้ของเธอ คงเหลือเวลาอีกไม่นานที่จะถูกปลดระวางจากฐานะลูกเรือ(Crew) ชายหนุ่มมองเธอยิ้มๆแต่ก็ชอบใจในความเป็นมืออาชีพที่ดู แม่นและเนี้ยบในงานที่เธอเหล่านั้นรับผิดชอบ

แม่หญิงผมทองเข็นรถอาหารและเอียงหน้ามุดเข้ามาในคอกถามเขาว่า “บีฟ ออร์ ชิคเค้น”

ชายหนุ่มเบื่ออาหารบนเครื่องเป็นอย่างมาก แต่ก็จำใจต้องกินเพื่อให้มันอยู่ท้อง เขาจึงขอเศษเนื้อ และจินทอนิคมาดับอารมณ์แห่งความเลี่ยน

2

ที่นั่งริมหน้าต่าง ทำให้เขามีความสุขที่ได้มีโอกาสมองลงไปบนก้อนเมฆ มองลงไปบนพื้นดินข้างล่าง มองเห็นทิวเขาใหญ่น้อยที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง สายกว้างยาวของแม่น้ำ ในภาพมุมบน (top view) เครื่องบิน

ทัศนียภาพอันอลังการชวนให้เขาเชื่อว่าสิ่งที่เขาเห็นเบื้องล่างมันคือ อลาสกา (Alaska) ชายหนุ่มตื่นตาตื่นใจที่มีโอกาสได้บินโค้งผ่านไปบนความว่างเปล่าเหนือแผ่นดินแห่งความฝัน ดินแดนอลาสก้าอันเปลี่ยวเหงา ดินแดนที่เขาใฝ่ฝันว่าจะต้องไปพิชิตมันให้ได้ซักวันหนึ่ง เขามองผ่านปุยเมฆสีขาว ทะลุไปสู่ภูเขาแห่งความอ่อนโยน บนสายน้ำแห่งความหวัง สายที่ยาวสุดลูกหูลูกตาสายนั้น

ถ้าเขามีลูก ชายหนุ่มอยากจะได้ลูกสาวและอยากจะตั้งชื่อนางฟ้าตัวน้อยๆของเขาว่า-ฟางฟ้า

เป็นฟางฟ้าจากทุ่งหญ้าทุ่งฟางฝัน
จำเรียงร้อยสวนศรัทธาผ่านเหวหาว
เมฆสวรรค์หุบเขาชีวินหอมพริ้งพราว
น้ำค้างวาวจับดาวดวงพวงพริ้มพราย

ในห้วงยามแห่งความงามเหล่านั้นเขารู้สึกเหมือนอลาสกา คุยเล่นหัวโต้ตอบกับเขา เขาแทบไม่เชื่อสัมผัสของตัวเอง ถึงเสียงกระซิบจากอลาสกาที่ผ่านเข้ามาในโสตประสาทของเขาอย่างแผ่วเบา สหายใหม่ของเขาอยากให้เรียกแทนตัวอลาสกาเล่นๆว่า…เอลลี่(Ally)

ชายหนุ่มเหลือบมองอลาสกา พร้อมส่งยิ้มจริงใจแบบไทยๆ แนะนำตัวเองว่า เราเป็นหนุ่มไทยชื่อ สมชาย (Somchai) พอดีเราพึ่งบินผ่านมาทางนี้ เลยมองลงไปทักทายเธอ นี่เป็นครั้งแรกของเราเลยนะ เธอรู้ไหม

เอลลี่ไม่รู้จักเมืองไทยเท่ากับที่สมชายไม่รู้จักอลาสกา แต่สิ่งที่ทั้งสองต้องการอยากจะเรียนรู้คือ มิตรภาพที่ไม่มีพรมแดนอันงดงามเหล่านั้นต่างหาก…

3

หญิงสาวจูงมือพาสมชายลัดเลาะเข้าไปในทุ่งธารน้ำแข็ง (Glacier) อันยะเยือก ชมชื่นกับภูเขาหิมะ ผายมือผ่านรอยยิ้มชี้ขึ้นไปบนฟ้าให้เขามองเห็นความสวยงามของแสงออรอร่าที่กำลังเริงระบำอยู่ที่ขอบฟ้าด้านโน้น

เธอเอื้อมมือแตะขาเขาเบาๆ หยอกให้เขาก้มมองทะลุลงไปใต้เชิงภูเขาน้ำแข็งด้านข้าง ภาพแมมมอธขนหนาตัวอ้วนพีนอนไม่ไหวติงในสภาพที่สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ มนุษย์ดึกดำบรรพ์อีกหลายร่างนอนสงบอยู่ในระยะที่ไม่ห่างกัน

ในความหนาวเย็นของฤดูหนาวเยี่ยงนี้ อลาสกาอาจจะเป็นนรกสำหรับใครต่อใครหลายๆคน แต่มันคงไม่ผิดที่จะกล่าวว่า ในเวลาที่อลาสกาไม่มีมนุษย์เข้ามาเยี่ยมกราย สวรรค์ชั่วคราวก็คงจะเข้ามาโอบรัดอลาสกาอย่างไม่ต้องสงสัย สรวงสวรรค์ที่เจ้าเอลลี่ฝันอยากให้มันเป็นนิรันดร์…

เหนือจากความสวยงามที่ผู้คนเคยรู้จักอลาสกาด้วยตาเปล่า เธอก็อยากให้สมชายได้เห็นบางมุมอันเปล่าเปลี่ยวเดียวดายของอลาสก้าบ้าง

บางมุมที่มีค่าไม่น่ามอง…………บนเส้นทางแห่งความเหงาที่มีแต่กราเซียและหมีกรีซลี่เท่านั้นที่เป็นเพื่อนแท้

เธออยากให้สมชายเข้ามาดูใกล้ๆ ดูกลุ่มคนที่เคยเข้ามาทำร้ายอลาสกา หาประโยชน์ (exploit)จากอลาสกา อเมริกัน รุสเซียน หรือแม้แต่พวกยุโรป

น้ำมันที่รั่วจากเรือบรรทุกน้ำมันลอยฟ่องสกปรกเลอะเทอะเต็มทะเลน้ำแข็ง แมวน้ำ (fur seal)ที่ถูกฆ่าทั้งเป็นโดยใช้ไม้ทุบหัวเพื่อเอาขนและหนังมาทำเสื้อกันหนาวให้คุณนายใส่ไปงานราตรีเฉิดฉาย

เธอชี้ให้ดูปลาวาฬอีกหลายตัว นอนอาบเลือดเกยตื้นสังเวยฉมวกเหล็ก (harpoon)ของใครบางคน แซลมอนหลายพันตัวในอวนตาข่ายรูถี่ นั่นอีก เห็นไหมรูโบ๋หลายต่อหลายรูจากการทำเหมืองทองบนแผ่นหลังของอลาสกา

ณ เวลานั้น แววตาของเอลลี่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดรวดร้าว และเธอเองก็ไม่สามารถปริปากพูดอะไรต่อได้อีก…

หากเป็นไปได้ ชายหนุ่มอยากจะเอื้อมมือไปจับที่ไหล่ของเอลลี่เบาๆ โน้มศีรษะของเธอเข้ามาอิงซบตรงหัวไหล่นูนของเขา พลางลูบช้าๆบนปอยผมเส้นที่อ่อนละมุน แล้วหลับตาพริ้ม…..สื่อถึงอารมณ์ปลอบโยน และความปรารถนาดีส่งลงไปให้ถึง กลางใจที่ร้าวรานของเธอ ใจที่แท้จริงดวงนั้นของ…อลาสกา

4

เมื่อถึงเวลาต้องลาจาก เอลลี่เชิญชวนให้เขาไปเยือนอลาสกาจริงๆจังๆบ้าง…ซักครั้งหนึ่ง

สมชายสัญญากับอลาสกา สัญญากับตัวเอง ก่อนที่จะอัดจินทอนิคเข้าไปจนหมดแก้ว แล้วค่อยๆหลับตาฝันถึงจุดหมายปลายทางที่เขาจะไปถึงในวันรุ่งขึ้น

จิตใจส่วนลึกรู้สึกสัมผัสถึงความตื่นเต้นที่ชีวิตน้อยๆของเขาได้มีโอกาสค้นพบเพื่อนใหม่จากการเดินทางอีกหนหนึ่ง…บนความตื้นเต้นเหล่านั้นชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่น และอ้างว้างในห้วงแห่งคำนึงเดียวกัน

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *